Lebih 10 juta unit terjual.
- Terima kasih. - Ya.
Kartun Internet terhebat Korea, W.
Watak utamanya Kang Chul, melalui Oh Yeon Joo.
menyedari dia hanya watak di dalam kartun
Dia datang ke dunia Yeon Joo.
Awak cipta saya di sini dengan jari-jari awak.
demi menuntut kehidupannya.
Pertemuan dengan Oh Seong Moo, dia menyedari hidupnya
kosong kerana ketetapan seorang kartunis.
Dia memilih penamat yang sesuai baginya
dia memilih untuk mati.
Ketika itu, kartun W tamat.
2 bulan kemudian, Oh Yeon Joo masih tak dapat lupakan Kang Chul,
tiba-tiba mengetahui Kang Chul belum mati.
Tolong selamatkan dia. Kita boleh lakukannya.
Apa awak cakap ni? Ia dah tamat.
Masa tak berlalu. Ia terhenti.
"Tamat" bermakna masa terhenti di babak akhir.
Dia masih di situ sekarang, di dalam sungai.
Bersambung.
Episod 7.
Saya tak nak makan ramyun.
Bukan tentang ramyun.
Awak ingat tak?
Saya dengar ni lama dulu daripada ayah awak...
awak yang cipta W.
Dia kata awak yang cipta watak Kang Chul?
Apa dia?
Begini
cerita yang awak cipta masa kecil digabungkan
menjadi W. Awak ingat?
9.7 sekarang. Dia tersasar. Dia dah tembak 10.
Petak 1, 9.7
Sangat mendebarkan...
Lihat tu!
Kita!
Diam sikit.
Ibu cakap apa? Perlahankan sedikit.
Ini babak penting Ibu. Cepat.
Dia dapat emas?
1 tembakan lagi. Dia nombor 1 tadi, sekarang mereka seri.
Makcik, dia memang cantik kan?
Dia pelajar sekolah tinggi, tapi hebat.
Dia tembak.
Yeon Joo. Jantung saya nak meletup.
Emas dimenangi oleh Amerika, Nancy Johnson.
Apa dia buat?
Nak buat bagaimana. Rasanya dia gementar sebab masih muda.
Jangan menangis.
Mari makan.
Apa nak buat? Menyedihkan betul.
Tapi dia cantik kan? Dia juga berketerampilan...
Saya ingat dia akan dapat emas.
Umur, 18, tahun 2 sekolah tinggi.
Tahun 2.
Penembak negara.
Tinggi? 180cm.
Tak, 185cm.
Nama? Nak namakan apa?
Yeon Joo!
Seul Ah telefon.
- Ya? - Dah siap?
Saya nak telefon cikgu beritahu
saya tak dapat siapkan kerja rumah.
Saya pun tak buat. Saya sibuk.
Buat apa?
Saya jumpa lelaki pilihan saya.
Lelaki pilihan awak dah bertukar?
Kali ni betul-betul.
Dengar.
Pelajar sekolah tinggi, penambak negara.
Dengan tembakan terakhir pertandingan, dia membuat kejutan. Menarik kan?
Dia juga bijak. Pandai bersukan dan juga pelajaran,
Tingginya melebihi 185cm. Kurus tapi agak berotot.
Dia juga agak kelakar.
Hebatnya dia.
Siapa dia? Sekolah kita?
Tak.
Jadi dia sekolah di mana? Saya nak lihat juga.
Awak tak boleh jumpa dia.
Baik. Jumpa esok.
Yeon Joo, bagaimana?
Jangan lihat.
Saya tak nampak. Kenapa ni?
Saya kena lihat juga.
Saya perlu lihat untuk menilai. Saya takkan gelak.
Beri saya lihat.
Awak buat watak baru?
Tak seperti Kang Chul langsung.
Susahnya. Segalanya tak menjadi.
Ayah awak kata awak pandai melukis.
Awak juga nak jadi kartunis kan?
Dah lama tak melukis. Dan benda ni.
Sangat pelik. Dulu tak ada ini.
Kalau rasa tak boleh lakukan,
hentikan. Lepas ayah awak pulang...
Jangan cakap apa-apa pada ayah.
Saya akan selamatkan Kang Chul.
Minum.
Semua orang boleh lukis komik? Berusahalah.
Ada orang jatuh, cepat.
Lampu.
Di sini.
Banduan yang lari.
Sini.
Jangan bergerak.
Dia tak cedera.
Tak pasti. Saya akan beritahu nanti.
Awak tak perlu datang malam ni...
Dia dah bangun. Saya telefon nanti.
Apa terjadi?
Terangkan? Kenapa jatuh dari Sungai Han?
Orang tolak?
Saya tanya kenapa ke sana malam-malam. Tanpa sebab.
Apa terjadi?
Saya yang tanya awak apa terjadi.
Apa tarikh hari ni?
Apa berlaku hari ni? Dari mana...
Kenapa ni?
Tak ingat?
Awak hilang tiba-tiba lepas melawat Oh Yeon Joo.
Semua orang sibuk sebab Oh Yeon Joo lari
Awak pula hilang selama 2 hari.
Saya cari di merata-rata. Awak tak jawab telefon.
Kemudian polis telefon kata awak jatuh dalam Sungai Han.
Kenapa pergi Sungai Han masa tu dan jatuh? Apa yang berlaku?
Tentang Oh Yeon Joo... dah bangun?
Kenapa dengan Oh Yeon Joo?
Apa terjadi di Sungai Han?
Apa awak nak kata tentang Oh Yeon Joo?
Oh Yeon Joo ditangkap.
- Ditangkap? - Baru dihubungi. Mereka dah tangkap.
Nasib baik. Sebab dia kita
hampir dipersalahkan.
- Di mana? - Di pusat tahanan.
Apa dia?
Dia di sana tapi tak jumpa?
Nak ke mana?
Tuan Kang, nak ke mana lewat begini?
Uruskan pertemuan formal dengan Oh Yeon Joo
Saya nak jumpa.
Suspek yang lari dari Pusat Tahanan Seoul semalam,
ditangkap semula tadi.
Dia dikatakan telah melarikan diri sehingga ke bandar
namun ditemui bersembunyi di dalam pusat tahanan dan ditahan.
Polis segera memberkas dia dan
sedang dipindahkan ke Balai Polis Pusat.
Dia akan disoal siasat malam ini.
Tuan Kang.
- Awak bekerja keras. - Awak datang sebab berita tu?
Suspek dipindahkan ke Balai Polis Pusat.
Maaf. Saya akan bercakap sebentar saja.
Sebenrar. Tak boleh. Awak perlu secara formal
daftar pertemuan di balai polis...
Sekejap saja.
5 minit saja.
Awak tak apa-apa?
Saya tak tahu apa terjadi pada orang yang
terjun dalam Sungai Han, tapi awak nampak baik.
- Bagaimana? - Awak hidup?
Lepas terjun dalam Sungai Han.
Bot polis melalui situ secara kebetulan.
Lebih kebetulan,
ada dua penyelam di dalam bot.
Selepas awak jatuh, mereka selamatkan awak.
Sebelum awak lemas.
Bernasib baik betul.
Bagaimana nasib awak baik begitu?
Ayah awak...
Dia hidup.
2 bulan berlalu. Dia sembuh dan pergi bercuti.
Tak mungkin ayah awak...
Bukan ayah saya.
Saya yang selamatkan awak.
Saya selamatkan awak.
Sekarang
Ini kali ke-3 saya selamatkan awak?
Bagaimana awak..
Awak nak tahu? Kalau begitu jawab dulu
saya akan beritahu.
Awak ikut ayat saya dari tadi.
Jika matlamat hidup dah hilang, cipta yang baru.
Jangan terjun dalam air dan mati.
Takkan balas dendam saja matlamat awak?
Kalau tak tahu nak buat apa
Saya akan beritahu apa awak perlu buat.
Bebaskan saya.
Bukan lari, tapi mengikut etika yang betul.
Jadi, saya takkan jadi pelarian sepanjang masa.
Awak kata saya penyelamat awak, tapi apa balasan awak?
Awak tak berterima kasih betul.
Mulai sekarang, bayar hutang awak.
Gunakan kemampuan awak untuk selamatkan saya.
Awak ada kemampuan.
Kalau nak tahu bagaimana saya selamatkan awak, buat itu dulu.
Saya akan jawab selepas keluar.
Nak saya bebaskan banduan? Awak fikir mudah?
Sebab tu saya suruh awak
untuk buat bersungguh-sungguh
Jangan fikir perkara lain.
Tuan, kalau lama lagi, habislah saya.
Dah siap.
Mulai sekarang, hidup awak mukan karya ayah.
Itu dah tamat.
Mulai sekarang
anggaplah ini sambungan yang kita hasilkan.
Citarasa saya lain dari ayah. Pembunuhan,
dendam, bertembak, ngeri. Saya tak suka semua tu.
Citarasa saya...
Percintaan yang manis.
Keluar sekarang.
Maaf.
Kalau nak melawat, awak boleh datang
pagi esok di Balai Polis Pusat.
Baiklah.
Tuan.
Dari mana?
Tuan Kang.
Tuan ke mana?
Kenapa?
Hubungi pasukan undang-undang.
Untuk masalah Oh Yeon Joo.
Tak dengar? Di mana kamu menyorok?
Kenapa tak jawab?
Cakap sesuatu. Saya suruh cakap sesuatu.
Dia ni memanglah.
Jenis apa ni?
Tuan.
Dia nampak normal tapi kenapa dia begini?
Dia perli pemeriksaan mental.
Kalau lebih lama. Saya yang akan gila.
Sini.
Betul?
Awak dah sampai?
Saya dengar awak datang sendirian, saya siapkan tempat ni.
Tempat ni menyegarkan.
Maaf kerana selalu langgar peraturan.
Apa ni?
Awak sama saja macam pegawai polis atasan.
Nak kopi?
Tak apa.
Saya padamkan rakaman. Berbual dengan selesa.
Awal awak datang.
Awak dah jumpa cara?
Saya dengar tak mudah nak lepaskan banduan.
Dah agak, awak memang berkebolehan.
Apa awak nak?
Kenapa ganggu hidup saya ikut suka awak?
Apa hak awak?
Saya dah tahu bagaimana awak selamatkan saya tanpa perlu diberitahu.
Awak yang lukis saya sendiri.
Saya tak tahu kenapa, tapi
Saya tak nak tahu jika ini boleh terjadi sebab awak anak pelikis asal.
Tapi, awak lukis dan selamatkan saya.
Awak fikir awak ada hak?
Kenapa halang kematian yang saya pilih?
Kenapa? Awak yang cipta semuanya?
Semasa saya bertarung dengan kehidupan, awak cuba bunuh saya.
Bila nak mati, awak selamatkan saya.
Ini permainan?
Ini menyeronokkan untuk kamu semua?
Kenapa awak cakap begitu? Awak fikir saya...
Awak fikir saya akan gembira dan berterima kasih pada awak.
Sambungan? Awak kata sambungan?
Awak kata percintaan manis citarasa awak.
Awak nak bermain dengan saya?
Dah agak,
bila awak bosan, awak datang ke sini untuk bergembira.
kemudian kembali ke dunia awak.
Awak selamatkan saya untuk main permainan percintaan?
Awak fikir saya boneka?
Kenapa awak...
Awak faham begitu?
Bagaimana nak hidup sekarang?
Awak tahu saya dari mana?
Yoon Mi Ho
Kang Yoon
Awak ada ayah dan ibu.
Saya tak ada.
Dulu, mereka mati.
sekarang, mereka tak wujud.
Saya anak yatim sejak asal.
Di tangan seorang pemabuk.
Kenapa saya bersedih selama ni?
Jangan melebih.
Awak pasti bangga awak dapat
lakukan sesuatu, tapi tak benar.
Awak buat perkara tak berguna. Siapa nak berterima kasih?
Siapa nak hidup dengan kehidupan ni lagi, awak nak buat sambungan?
Saya buat perkara sia-sia.
Awak dah sedar kesilapan awak?
Ya. Saya dah faham.
Jika saya tahu akan lalui tuduhan ini, buat apa saya peduli?
Walaupun awak terapung sepanjang hayat, saya patut biarkan.
Kenapa saya risau selama 2 bulan sendirian.
Betul. Kenapa?
Awak sepatutnya bekerja di hospital.
bercinta dan hidup aman. Kenapa buat begitu?
Kenapa kisah dengan sebuah komik,
dan digari dan sengsara...?
Sebab saya cintakan awak.
Saya tahu tak masuk akal,
tapi saya ikhlas cintakan awak.
Saya cintakan awak.
Awak tahu awak aneh?
Saya cintakan awak.
Awak tahu itu takkan berkesan pada saya.
Sebab saya cintakan awak.
Awak berlagak macam awak takkan terkejut.
Awak terkejut kan?
Jangan hina saya lagi.
Awak fikir saya nak ke sini?
Saya ke sini sebab awak asyik fikir tentang saya.
Di sungai juga, sukarang juga.
Bukan?
Betul.
Saya takut.
Apa?
Takut tak dapat jumpa awak lagi.
Tak apakah? Saya rasa polis datang dan keluar.
Tak kisah.
Kami siapkan segalanya, jangan bimbang.
Mereka masih bercakap?
Tuan Kang kenal suspek?
Ya?
Tak mungkin...
Mereka macam kenal satu sama lain.
Bukan itu saja, mereka sangat mengenali.
Jika dipilih saat paling gembira dalam 30 tahun.
saya akan pilih saat saya berada dalam penjara.
Walaupun saya kesian pada ibu...
Dia dah balik? Yeon Joo.
Belum balik? Dah pukul berapa?
Kenapa tak balik lagi?
Saya lupa akan ibu saya yang menunggu.
Kenapa kamu semua ni?
Awak.
Ada orang nak mati, kamu semua masih berkelah di sini.
Saya rasa tak mengapa jika tak kerja di hospital.
Hidup saya seperti nyata. Sini, saat ini,
saya terasa seperti dunia nyata.
4205. Lawatan dari mangsa.
Baik.
Mana tuan?
Dia sibuk. Sila duduk.
- Dia minta sampaikan pesanan. - Pesanan?
Awak boleh dengar dari peguam lepas ini.
Tuan minta saya cakap betul macam ni,
"Bila difikirkan, ada lebih dari satu
cara bercinta dengan manis yang wanita suka."
Apa?
"Untuk bayar balik hutang, agak besar...
jadi minta dia kecilkan permintaan."
"Pertama, parti berkonsepkan Cinderella."
Apa?
"Kedua, percutian romantik di kampung hanya berdua."
"Ketiga, perkara romtantik ringkas setiap hari."
Apa semua ni?
"Perlu tambah satu lagi?"
"Keempat, perkara luar biasa bagi umur 19+."
Apa?
Tuan minta beritahu yang keempat, itu pilihan dia.
Pilih satu. Suka yang mana?
Nak pilih apa? Apa semua ni?
Tuan nak bayar hutang nyawa dengan percintaan yang manis.
Saya cakap saja. Sebab itu, kenapa dia
buat ini seperti perniagaan? 1,2,3,4.
Kenapa dia buat begini dengan percintaan?
Itu cara dia.
Sila pilih, kami akan buat persediaan.
Saya memang kena pilih?
Ya.
Apa nombor 4?
"Perkara untuk usia 19+..."
Tak, bukan yang tu. Nombor 1?
Parti berkonsepkan cinderella.
Tak, nombor 3?
Perkara romantik ringkas seharian.
Sebentar.
Saya nak tahu tentang parti...
- Nombor satu... - Sebentar.
Awak tak sabar.
Nombor 3.
Itu 4.
Nombor 3.
Nombor 3. Baiklah.
Saya akan beritahu tuan.
Tunggu. Saya di sini, kenapa tanya semua tu?
- Awak akan keluar nanti. - Bagaimana?
Itu, dengar penjelasan peguam di sini.
Tuan, ketua penyelia di sini.
Tuan.
Mari. Kenapa berdiri?
Awak nak kahwin?
Kahwin?
Ini pendaftaran kahwin. Kami lakukannya.
Kamu berdua dah daftar perkahwinan tahun lepas di Amerika.
Kami takkan daftar kahwin, tapi dah daftar, saya?
Ya, awak Oh Yeon Joo. Ada 2 masalah.
Identiti awak tak dapat dipastikan dan sebab
awak tak berterus terang, tetapi lari.
Sedangkan awak bersama dia ketika serangan di bumbung.
Menyatakan awak tak bekerjasama sebab hal perkahwinan akan diketahui
adalah cara yang paling baik.
Awak nak daftar perkahwinan dengan Oh Yeon Joo?
Saya akan buat begitu. Tak ada cara lain bebaskan dia.
Walaupun keterangan palsu, tapi perkahwinan dah melampau?
Menjadi pasangan berkahwin, awak tak boleh patah balik.
Jika begitu, saya akan hidup dengan dia.
Dengan orang tanpa identiti...
bagaimana dengan perbelanjaan awak?
Saya tahu identiti dia. Dan kekayaan saya tiada makna.
Apa?
Kekayaan tidak bermakna lagi bagi saya.
Sebab tu saya panggil awak. Saya nak berhenti cari penjenayah sebenar.
Saya akan berhenti cari dia. Saya harap awak juga.
Apa awak cakap ni?
Ia dah tak penting lagi buat saya. Saya juga tiada hak lagi.
Dulu awak nak beritahu sesuatu kan?
Selepas melawat Oh Yeon Joo
Lepas tu awak cakap sesuatu.
Saya dengar, tapi tak ingat.
Awak kata ada sesuatu yang awak tak ingat.
Saya tahu apa awak cakap. Saya lalui.
Saya bercakap di telefon.
Selepas sedar, saya tak ingat apa berlaku.
Awak juga hilang seharian.
Ya.
Awak pergi ke dunia lain?
Ya.
Di mana?
- Tak boleh beritahu. - Kenapa?
Kalau awak tahu, pasti sukar bagi awak.
Awak takkan dapat terima. Jadi saya tak beritahu.
Awak dah beritahu sebanyak ni, tapi tak nak teruskan?
Saya takkan beritahu yang itu. Ada 2 perkara yang boleh.
Saya tahu siapa Oh Yeon Joo sebenarnya.
Bukan orang gila yang dibimbangkan.
Dan tak ada masalah dia jadi isteri saya.
Tapi tak tahu berapa lama dia boleh bersama saya.
Dan, keinginan mencari penjenayah tu dah tiada.
Jangan tanya sebabnya.
Saya akan hentikan projek W.
Jawab ni, kenapa pergi ke Sungai Han?
Kenapa awak jatuh?
Sebab saya nak mati.
Saya tak tahu nak hidup bagaimana lagi.
Saya masih rasa begitu, tapi saya dah tahu sekarang.
Saya perlu fikirkan sikit lagi. Bagaimana saya nak hidup.
Suspek ialah generasi ke-3, kacukan Korea-Amerika, pada May 2015,
menemui Kang Chul semasa lawatan perniagaan ke Amerika.
Pada September, mereka berkahwin di Chicago. Betul?
Ya.
Benarkah ketika ditahan, awak tinggal bersama
Kang Chul di penthouse Hotel Plaza Seoul?
Ya.
Semasa serangan, sebab awak lari dari situ
kerana awak bimbang akan dipaksa bercerai.
Menurut Kang Chul, berita hubungan awak berdua
diketahui amat memenatkan. Betul?
Ya.
Sekarang pakai cincin.
Ini cincin perkahwinan?
Ya. Ada banyak mata di sini, elok jika dipakai sekarang.
Mari.
Pakai ni juga.
Kenapa?
Awak akan tahu di luar.
Mereka dah keluar.
Dia dah sampai.
Apa khabar puan.
Puan, mereka panggil puan.
Saya beritahu kita akan sampai, mari berkenalan.
Ini pasukan keselamatan, Park Jong Oh, Yoon Song Min
Oh Yeon Soo. Awak dah kenal kan?
Ya.
Ini pula pekerja hotel.
Apa khabar puan.
Apa khabar semua.
Awak betul-betul suruh saya
tinggal dengan tuan awak dalam satu bilik?
Ya. Awak berdua dah kahwin. Boleh berkongsi bilik.
Pekerja melihat.
Tapi ini agak...
Puan, air mandian dah siap.
Bersihkan diri dan rehat. Tuan akan sampai nanti, saya pergi dulu.
Kahwin?
Siapa Cik Oh yang berkahwin dengan Presiden Kang?
Siapa wanita Presiden Kang?
Presiden Kang kahwini wanita cantik. Doktor wanita cantik?
Saya dah berkahwin?
Saya dah mandi, barulah segar.
Terima kasih.
Semua ada 2.
Awak pilih nombor 4.
Awak pilih nombor 4 kan?
Perkara luar biasa untuk 19+.
Betul?
Bila awak sampai?
Awak pilih 3.
Awak suka perkara romantik? Tak nampak begitu.
Saya nak lihat saja sebab saya tak tahu apa itu.
Betul? Pakaian dalam lelaki hanya ada di dunia ini?
Lupakan.
- Lupakan? - Lupakan saja.
Dah banyak hari kita tak jumpa Awak nak kacau saya?
Kenapa ketawa?
Lihat muka awak buat saya gembira.
Awak langsung tak melawat saya.
Saya sibuk.
Bukan senang nak berkahwin tanpa dirancang.
Saya perlu fikirkan tentang cerita romantik
dan sesuaikan dengan lawatan perniagaan saya,
dan hafal semua penipuan dan penjelasan.
Itu maksud saya. Kenapa buat sampai begini sekali.
Saya kata percintaan manis. Bila saya kata nak kahwin?
Kita boleh lakukan perkara manis sekarang. Saya dah ulangkaji.
Ulangkaji?
Ada sesuatu saya nak buat di sini.
Tunggu situ.
Kenapa jantung saya...
Apa?
Jangan keluar.
Duduk.
Ini pertama kali saya buat. Tak tahu jadi atau tak.
Apa?
Buku ni ada ajar cara ikat rambut.
- Apa? - Saya tanya pekerja wanita untuk kaji, mereka beli buku ni.
Katanya buku ni ada banyak perkara manis dan ringkas yang wanita suka.
Apa?
Duduk diam.
Apa awak buat?
- Awak nak ikat? - Ya.
Mudah dan indah. Begitu Saja.
Ikat rambut kekasih.
Awak ulangkaji ini?
Saya perlu ulangkaji sebab saya tak tahu.
Awak minta saya bayar hutang, saya tak reti.
Saya ulangkaji bersungguh-sungguh.
- Awak suka ni? - Apa?
Ini manis?
Saya suka.
Betul? Baguslah.
Kenapa ini manis?
Tuan Kang memang belajar kejuruteraan.
Kenapa?
Ini pertama kali awak buat ni kan?
Ya.
Tak tahu awak begini sebab tak pernah lihat.
Pilih apa yang awak nak saya buat.
Kalau betul-betul, boleh habis 10 sehari.
Macam kerja rumah?
Kita patut buat sebanyak mungkin selagi mampu?
Saya tak tahu bila saya tak dapat jumpa awak.
Jangan pandang begitu. Nanti awak hilang lagi.
Sekarang ni jantung saya mungkin tak betul, saya mudah terkejut.
Jadi, jangan menangis atau luahkan perasaan,
kalau nak lama bersama saya.
Saya tak boleh. Susah.
Anggap saja saya berjaya.
Ya.
Awak buat dengan baik.
Nak buat apa lagi? Kita ada masa sebelum makan malam.
Awak tak boleh baca buku begini.
Mari.
Nak buat apa?
Apa awak buat?
- Barung. - Apa?
Ia tulis baca buku perlu begini.
Muka surat 172.
Ini.
Awak hafal muka surat?
Saya ulangkaji bersungguh-sungguh.
Apa lagi ada?
Mereka pergi beli barang.
Wanita rasa beli barang dapur manis?
Sangat manis.
Bila lelaki bawa bakul,
dan berbincang nak makan apa.
Nanti kita pergi beli-belah.
Betul?
- Ikat tali kasut. Ini pun? - Suka.
Ini pula?
Saya suka sangat.
Ini?
Ini senang.
Awak tak buat begini untuk bayar hutang kan?
Kalau tak?
Nampaknya awak lebih menyukainya.
Jadi.
Tuan.
Tak reti ketuk pintu?
Maaf. Saya tak biasa dengan perkahwinan tuan.
Kenapa?
Go Yoon minta panggil tuan ke bumbung.
Kenapa dia tak ke sini?
Tak tahu.
Baiklah.
Tandakan semua yang awak nak.
Saya beritahu lagi, saya suka yang 19+.
Sakitnya jantung.
Nombor tak dikenali.
Ya?
Di mana awak?
Bagaimana awak hidup semula?
Tuan? Kenapa?
Tak.
Kenapa tekan butang kecemasan?
Tak apa, saya tersalah tekan.
Baik.
Tuan.
Boleh awak kesan nombor ni?
Nombor apa?
Nombor yang hubungi 5 minit tadi. Cari.
lokasi dan nombornya. Ianya aneh.
Baiklah.
Kenapa panggil saya ke sini?
Puan Yeon Joo di sana. Saya rasa tak sesuai.
Kenapa?
Surat berhenti.
So Hee tulis surat berhenti.
Saya jumpa dia tadi, dia minta serahkan pada tuan.
Saya faham awak, tapi awak patut jumpa tuan dan berbincang.
Tak nak. Tak boleh.
Saya tak nak lihat muka dia.
Berikan pada dia.
Itu perkahwinan palsu. Awak tahu kan? Kenapa ni?
Awak rasa begitu?
Saya rasa tidak.
Walaupun begitu, awak perlu bezakan kerja dan peribadi.
Rasanya saya tak profesional.
Saya tak boleh lihat perempuan tu semasa bekerja.
Suruh dia rehat beberapa hari. Saya telefon nanti.
Baik.
Lagi satu...
Dengar ni. Sangat aneh.
Maaf. Terima kasih selama ni.
Awak akan kembali nanti.
Saya tak rasa begitu.
Mari bersalam.
Kenapa?
Tangan dia hilang?
Macam hantu, tangan dia lut sinar.
Saya tahu tak masuk akal, tapi saya nampak.
Saya dah gila tadi?
Tuan, makan malam?
Sediakan. Saya akan makan.
Tapi puan dah tidur.
- Tidur? - Ya.
Mesti puan penat.
Saya makan lepas dia bangun.
Tuan mesti lapar.
Tak apa.
Baik.
Banyaknya awak tanda.
Nombor tak dikenali.
Ya?
Saya tanya di mana awak?
Bagaimana awak kembali?
Berani awak cuba bunuh diri?
Awak tahu berapa lama saya tunggu?
Siapa awak?
Apa maksud awak? Tak kenal?
Saya bunuh keluarga awak.
10 tahun lalu, di rumah awak.
Tak ada. Tak ada pembunuh sebenar.
Awak telah ditetapkan sejak awal lagi.
Ketetapan untuk buat watak utama lebih kuat.
Siapa awak?
Saya bunuh ibu bapa dan adik-adik awak.
Dengan 4 tembakan, saya tembak di dahi mereka.
Saya penembak berbakat, seperti awak.
Jadi, awak perlu cari saya.
Kenapa nak mati sebelum tu? Awak belum boleh mati.
Tamat, hanya akan berlaku selepas kita bertarung nanti.
Nampaknya awak ada keluarga baru.
Sekarang giliran dia.
Saya akan tembak dahinya. Tunggu.
Hello?
Pembunuh misteri.
Saya tak boleh mati di sini. Saya kebal.
Tak ada peraturan di dunia yang takkan
berubah. Tidak berdarah itu biasa
Maknanya awak boleh mati jika ditembak.
Pembunuh tu kenal saya?
Pembunuh tu di dunia sana?
Mari berjanji.
Kalau awak keluar, lukiskan.
Babak saya bangun dari mimpi. Faham kan?
Oh Yeon Joo. Lupakan saya.
Watak yang telah ditetapkan. Sebab kewujudan saya.
Jika kembali ke masa kita belum kenal, semuanya selesai.